Inspiratie en introductie

De tweelingzussen Van Walbeek hadden een grote binnentuin bij hun appartement in Amsterdam. Ik ging wekelijks bij ze langs om boodschappen te doen en schoon te maken. De zussen gingen nooit de tuin in. Ze konden niet meer over het pad door de tuin lopen doordat het was overwoekerd met gras en brandnetels. Jammer, want achterin de tuin stonden haar lievelingsplanten, de herfstanemoon. Aan de balustrade bij het afstapje hing een bloembak. In het voorjaar stonden daarin de narcissen te bloeien die ik eerder al eens had meegenomen tijdens het boodschappen doen. Zo zagen de zussen toch wat bloemen vanuit de keuken…

Anemonen in de achtertuin als inspiratie voor Zorg In De Tuin
Eigenlijk… had de tuin van de zussen moeten worden aangepast zodat ze weer naar buiten konden. Dan hadden ze lekker een boekje kunnen lezen in een fijne tuinstoel. Even de geur op kunnen snuiven van de rozen die langs de schutting klimmen. De bloemen in pot water kunnen geven. Of toch met de rolstoel tussen de verhoogde bakken door kunnen rijden om hier en daar wat onkruid weg te halen. Het aansturen van zo’n grote verandering in de tuin zagen de zussen alleen niet zitten. Er had iemand moeten zijn die hen daarbij kon helpen. En iemand die daarna regelmatig terug was gekomen voor onderhoud en een praatje. Maar de huishoudelijke hulp had andere taken, er was geen familie in de buurt en de buurvrouw om de hoek die vaak langs kwam had helaas geen groene vingers.

Het begin

Door mijn werk voor deze zussen naast mijn studie sociaal-culturele wetenschappen kreeg ik het idee voor tuinzorg – in plaats van thuiszorg. Ik hoorde mijn cliënten klagen over hun verwaarloosde tuin en wilde ze het liefst helpen opknappen. Na het afronden van mijn studie leek een baan als onderzoeker of beleidsmedewerker meer voor de hand liggen en mijn idee belandde op de achtergrond. In de vijftien jaren daarna heb ik dan ook gewerkt als onderzoeker, projectleider en accountmanager voor diverse maatschappelijke organisaties. In deze periode heb ik veel geleerd over mens, maatschappij en bedrijfsleven maar toch werd het tijd voor ‘iets anders’. Begin 2020 werd duidelijk dat ik dat oude idee van de plank moest halen.  

Een nieuwe stap

Na wat onderzoek en verkennende gesprekken kon ik niet anders dan concluderen dat er nog steeds behoefte is aan dienstverleners die ouderen en hulpbehoevenden ondersteunen in de tuin. Deze ‘tuinontzorger’ komt regelmatig langs voor tuinonderhoud én om een praatje te maken met de cliënt. Zo zijn mensen minder eenzaam en worden meer tuinen en balkons van groene planten voorzien. Dat heeft vele positieve effecten op gezondheid en leefomgeving. Vanwege al deze voordelen ben ik gestart met Zorg In De Tuin.

Inmiddels werk ik bij diverse mensen in de tuin. Ik geef advies, denk en help mee bij ontwerpen en aanleg en kom terug voor onderhoud. Maar ook ben ik bij Stichting Struikroven actief als struikrover om planten te redden uit sloop- en renovatiegebieden. In Haarlem zet ik een roverstuin op waar al het groen dat ergens ‘over’ is tijdelijk verzorgd kan worden totdat het een nieuwe plek krijgt in een tuin, plantsoen of (school)plein. Als buurtvergroener ben ik bij diverse projecten in de stad betrokken om inwoners en overheidsorganisaties te helpen meer groen in de publieke ruimte te krijgen.

Om nog beter inzicht te krijgen in de natuurlijke samenhang tussen planten, bodem, insecten en andere organismen volg ik de tweejarige opleiding Ecologisch hovenier. Hiermee hoop ik de verbindende kracht van groen en natuur nog beter begrijpen en in te zetten in de stadse leefomgeving van de mens.

Even voorstellen

Zorg In De Tuin, portret, Anniek Herder

Mijn naam is Anniek Herder. Ik woon samen met man, kind en kat in een prachtige jaren dertig woning met dito tuin in Haarlem. In mijn vrije tijd ga ik graag uit dansen, muziek luisteren en chillen – liefst met een picknick op een kleedje en bij voorkeur tijdens een festival. Ik zing bij vocal group de Cantantes van zangschool Canto. Verder ben ik regelmatig op mijn volkstuin te vinden bij Zonder Werken Niets, waar ik samen met een werkgroep de Natuurspeeltuin onderhoud. Zo werk ik ook bij basisschool De Dolfijn in een werkgroep aan het vergroenen van het plein. Ik kom graag buiten om te genieten van het rustgevende groen en de wisselende seizoenen. Dit zie ik graag terug in mijn dagelijkse werk!