Inspiratie en introductie

Anemonen in de achtertuin als inspiratie voor Zorg In De Tuin

De tweelingzussen Van Walbeek hadden een grote binnentuin bij hun appartement in Amsterdam. Ik ging elke week twee keer bij ze langs om boodschappen te doen en schoon te maken. Soms stond ik buiten de ramen te lappen. Eén van de zussen kwam dan ook buiten kijken om een frisse neus te halen. Verder dan het stoepje bij de achterdeur ging ze niet. Het pad door de tuin kon je bijna niet meer zien doordat het was overwoekerd met gras en brandnetels. Er was een grote kans dat ze zou vallen als ze daarover heen zou lopen. Jammer, want achterin de tuin stonden de anemonen waar ze zoveel van hield. Ook was ze al jaren niet meer in de schuur geweest. Aan de balustrade van het afstapje hing een bloembak. In het voorjaar stonden daarin de narcissen te bloeien die ik de herfst daarvoor had meegenomen tijdens het boodschappen doen. Zo zagen de zussen toch wat bloemen vanuit de keuken…

Eigenlijk… had de tuin van de zussen moeten worden aangepast zodat ze weer naar buiten konden. Dan hadden ze lekker een boekje kunnen lezen in een fijne tuinstoel. Even de geur op kunnen snuiven van de rozen die langs de schutting klimmen. De bloemen in pot water kunnen geven. Of toch met de rolstoel tussen de verhoogde bakken door kunnen rijden om hier en daar wat onkruid weg te halen.Het aansturen van zo’n grote verandering in de tuin zagen de zussen alleen niet zitten. Er had iemand moeten zijn die hen daarbij kon helpen. Liefst iemand die daarna regelmatig terug was gekomen voor onderhoud en een praatje. Maar de huishoudelijke hulp had andere taken, er was geen familie in de buurt en de buurvrouw om de hoek die regelmatig langs kwam had helaas geen groene vingers.

Het begin

Door mijn werk voor deze zussen naast mijn studie sociaal-culturele wetenschappen kreeg ik het idee voor Zorg In De Tuin. Ik hoorde cliënten soms klagen over hun verwaarloosde tuin en wilde ze het liefst helpen opknappen. Na het afronden van mijn studie leek een baan als onderzoeker of beleidsmedewerker echter de meest logisch stap en mijn idee voor Zorg In De Tuin belandde op de achtergrond. In de vijftien jaren daarna heb ik gewerkt als onderzoeker, projectleider en accountmanager. In deze periode heb ik veel geleerd over mens, maatschappij en bedrijfsleven maar toch werd het tijd voor ‘iets anders’. Begin 2020 werd duidelijk dat ik dat oude idee maar weer eens van de plank moest halen.  

Een nieuwe stap

Na wat onderzoek en verkennende gesprekken kon ik niet anders dan concluderen dat er nog steeds, misschien wel meer dan ooit, behoefte is aan dienstverleners die ouderen en hulpbehoevenden ondersteunen in de tuin. Deze ‘tuinontzorger’ komt regelmatig langs voor tuinonderhoud én om een praatje te maken met de cliënt. Zo zijn mensen minder eenzaam en worden meer tuinen en balkons van groene planten voorzien. Dit heeft allerlei positieve effecten op gezondheid en leefomgeving. Vanwege al deze voordelen ben ik gestart met Zorg In De Tuin.

Even voorstellen

Zorg In De Tuin, portret, Anniek Herder

Mijn naam is Anniek Herder. Ik woon samen met man, kind en kat in een prachtige jaren dertig woning met dito tuin in Haarlem. In mijn vrije tijd ga ik graag dansen, muziek luisteren en chillen met een picknick, bij voorkeur tijdens een festival. Ik zing wekelijks met de vocal group Cantantes van zangschool Canto. Verder ben ik regelmatig op de volkstuin te vinden van volkstuinpark Zonder Werken Niets, waar ik ook deel uitmaak van de werkgroep die de Natuurspeeltuin onderhoudt. Ik kom graag buiten om te genieten van het rustgevende groen en de wisselende seizoenen. Dit zie ik graag terug in mijn dagelijkse werk!